Lutowanie twarde

Lutowanie twarde wg PN EN – ISO 13585

Lutowanie twarde SIMP

Metody lutowania twardego

911 – lutowanie twarde promieniowaniem podczerwonym

912 – lutowanie twarde płomieniowe

913 – lutowanie twarde laserowe

914 – lutowanie twarde elektronowe

916 – lutowanie twarde indukcyjne

918 – lutowanie twarde rezystancyjne

921 – lutowanie twarde piecowe

922 – lutowanie twarde próżniowe

923 – lutowanie twarde kąpielowe

924 – lutowanie twarde w kąpieli solnej

925 – lutowanie twarde w kąpieli topnikowej

926 – lutowanie twarde zanurzeniowe

Proces lutowania twardego jest metoda trwałego łączenia elementów metalowych za pomocą metalowego spoiwa zwanego lutem o temperaturze topnienia niższej niż temperatura topnienia łączonych elementów. Najczęściej spotykaną metodą lutowania twardego jest lutowanie płomieniowe o oznaczeniu 912.

Wyróżniamy dwa rodzaje wyrobu blachę oraz rurę; jednakże ze względu na charakterystykę wielu zawodów najczęściej spotykanym wyrobem jest rura. Najczęściej spotykanym materiałem przy procesie lutowania jest miedź i jej stopy 31-34, 37, 38 wg grup materiałowych zawartych w normie ISO/TR 15608. Większość egzaminowanych zazwyczaj wybiera ręczny stopień mechanizacji lutowania twardego ze względu na zakres kwalifikacji, który znajdzie się na certyfikacie dla lutowacza lutowania twardego. Okres ważności uprawnienia lutowacza lutowania twardego tak jak w przypadku uprawnień spawalniczych wynosi 3 lata.

Jeżeli jesteście zainteresowani Państwo szkoleniem lub tańszą drogą uzyskania stosownych kwalifikacji zapraszamy na egzamin dla lutowaczy i operatorów lutowania twardego.

 

 

 

up